World Wide Web, czyli Sieć Ogólnoświatowa lub Globalna Pajęczyna, została
wynaleziona przez Tima Berners-Lee w 1990 roku i mimo swej krótkiej „kariery” stała
się praktycznie najważniejszym systemem masowej komunikacji. Warunki, jakie
stwarzał Internet – masowość, szybkość, interaktywność i multimedialność – stały się
idealnym środowiskiem dla rozwoju prasy, nie tylko jej tradycyjnych form, ale także
zupełnie nowych. Dlatego w Sieci, w elektronicznej rzeczywistości miejsce znalazły
znane ogólnopolskie gazety np. Gazeta Wyborcza (http://www.wyborcza.pl),
Rzeczpospolita (http://www.rp.pl), Życie (http://www.zycie.com.pl), Super Ekspress
(http://www.se.com.pl), Trybuna http://www.trybuna.com.pl), Przegląd Sportowy
(http://www.spotrs.pl), jak i tytuły istniejące tylko w Internecie, zwane „zinami”1.
W Sieci można wyróżnić trzy najpopularniejsze i najczęstsze określenia prasy
elektronicznej, która nie ma odpowiedników papierowych: e-prasa, e-zin lub mag
(skrót od magazynu), jednak występują także inne nazwy: e-gazeta, e-mag,
e-dziennik, e-tygodnik (analogicznie dwutygodnik, miesięcznik i kwartalnik),
e-periodyki, e-pismo.
1 nazwa ta wywodzi się z języka angielskiego i jest skrótem słowa „magazine”